Monday, October 8, 2018

දේශපාලනඥයෝ පිට වරද පටවා රට පස්සට තල්ලූ කළ නිළධාරීයෝ..

හැත්තෑ අවුරුද්දක් තිස්සේ මෙරට සංවර්ධනයටත් ඉදිරි ගමනටත් තිබූ ප‍්‍රධානතම ශාපය දේශපාලඥයින් හා පාලකයින්ය යන්න ඉතාම ජනප‍්‍රිය මතයකි. ඒ කතාව ද ගුරුවරු අපිට ගැහුවේ නැත්තං අපි දැන් ඉන්න ඕනේ හිරේය, ශිෂ්‍යත්ව විභාගය යනු දෙමව්පියන්ගේ විභාගයක්ය යනාදී වශයෙන් ජනප‍්‍රිය හා ස්ථාපිත වී ඇත්තා වූ ජනප‍්‍රිය හා ප‍්‍රකට කතා වාගේම විචාර බුද්ධියකින් තොරව වැළදගෙන ඇත්තා වූ මිථ්‍යාවකි. දිය මිටි තැනින් ගලා බසින්නා වාගේ ද ඔක්කෝම කුණු බේරේ වැවට කියන්නා වාගේ ද සියලූ දෙනාම පාහේ පහසුවෙන්ම ඇගිල්ල දිගු කළ හැකි දේශපාලනඥයින්ගේ පැත්තට සියලූ දොස් තල්ලූ කොට වැරදිකරුවන් කොට දඩුකදේ ගසා දමා ඇත. නමුත්, යථාර්ථවාදී සත්‍යය ඊට වඩා වෙනස්ය.

එය සියයට සියයක්ම අනෙක් පැත්තයැයි නොකියමි. නමුත්, එය නියත වශයෙන්ම අඩකට වඩා නම් අසත්‍යය පිළිගැනීමකි. එසේ නම් එකී මහ පංගුවේ හිමිකාරීත්වය හෙවත් වැඩි වරද භාරගත යුත්තේ කවුරුන් විසින්ද. ඔවුහු නම්, වයස ගෙවී ගොස් විශ‍්‍රාම යාමෙන් හා ඉතාම සීමිත කරුණු නිසා පමණක් කල් ඉකුත්වන නිළධාරීන්ය. නිසි මැනීමක් කළේ නම්, එකී නිළධාරී පංතිය විසින් සිදු කර ඇති හානිය දේශපාලනඥයින් විසින් සිදු කර ඇති හානිය මෙන් කිහිප ගුණයක් වන බව දකින්නට ලැබෙනු ඇත.

දේශපාලනඥයින්

දේශපාලනඥයින් යනු ජනතා නියෝජිතයෝය. තමන්ගේ අරමුණු, අභිලාෂ හා අභිප‍්‍රායන් සාක්ෂාත් කර ගැනීම පිණිස ජනතාවගේ බහුතරයගේ කැමැත්ත අනුව තෝරාපත් කරගන්නා වූ පුද්ගලයෝය. එවැන්නෝ වැඩිම ගණනක් එක් වී සිටින කදවුරක් විසින් ආණ්ඩු බලය මෙහෙයවයි. ඒ අතර ව්‍යවහාර අර්ථයෙන් හොද වගේම නරක මිනිස්සුද වෙත්. ඒ ජනතා කැමැත්තය. ජනතාවගේ මේ කැමැත්ත විමසීම පිණිස දේශපාලනඥයෝ කළින් කළට ජනතාව අභිමුවට යති. ඒ සමහර අයට ජනතාව විසින් නියෝජිත වරම දීර්ඝ කර දෙන අතර තවත් අයගේ වරම අවසන් කොට ඒ වෙනුවෙන් වෙනත් අය ප‍්‍රතියෝජනා කරති. කෙසේ නමුත්, වසර හතරක්, පහක් හෝ හයක් තුළ මේ සියලූ දේශපාලනඥයෝද පාලක කදවුරුද ජනතාව හමුවට ගොස් ඔවුන්ගෙන් අනුමැතිය පැතිය යුතු වේ. නිදසුනක් ලෙස, 1980-85 කාලයේදී මේ ආකාරයෙන් දේශපාලනයේ සිටි අයවලූන් අතරින් අද වන විට ඉතිරි වී ඇත්තේ කීයෙන් කී දෙනෙක්ද. ඒ අය නම් ගම් ලෙසම මතක් කර දිය හැකි නොවේද.

ගමේ පාරට, බෝක්කුවට, ලයිට් කණුවට, රස්සාවට දේශපාලනඥයින්ගේ ඉරණම තීන්දු කළ හැකිය. සිනහවට, රැුවිල්ලට, ගෙරවිල්ලට ඔවුන්ගේ ඉරණම තීන්දු කළ හැකිය. දේශපාලනඥයින් අතින් සිදුවන කුඩා වරද හෝ මහා වරදක් වන්නේය. දේශපාලනඥයින් යනු ජනතා මුදලින් නඩත්තු වන නිකමුන් පිරිසක් යැයි බොහෝ දෙනෙක් හදුන්වති. සිදු කරන කුඩා හෝ සොරකමකට, වංචාවකට, ¥ෂණයකට මහා ඉහළ ප‍්‍රසිද්ධියක් හිමි වේ. පත්තර වල පිටු පුරා ඉඩ වෙන්වේ. තමන්ගේ නියෝජිතයින් වුවත්, ඒ බව අමතක කරන්නා වූ හෝ ඒ ගැන නොදන්නා ජනයා වැඩි දෙනෙක් ජීවත් වන්නේ දේශපාලනඥයින් කෙරෙහි ඇත්තා වූ වෛරයකින් හා ක්‍රෝධයකිනි. කට ඇරියොත් දේශපාලනඥනයෝ පතුරු ගසති.

නිළධාරියෝ

නමුත්, 1980-85 වකවානුවේ පරිපාලන හෝ කළමණාකරණ සේවයේ සිටි නිළධාරීන් අතරින් කී දෙනෙක් නම් අදත් එම ක්ෂේත‍්‍රවලම සේවය කරමින් සිටියිද. එදා රස්සාව කළ අද වන විට වයස 55 සම්පූර්ණ නොවූ සෑම කෙනෙක්ම පාහේ අදත් යහතින් සේවයේ නියැලෙති. එහි තේරුම, දේශපාලනඥයින් ජනතාව හෝ වෙනත් විනිශ්චයක් හමුවේ පරාජය වුව ද නිළධාරීන් එවැනි සියලූ පරීක්ෂණයන් සමත්ව දක්ෂව දිවි ගෙවන්නේ යන්නද. කිසිසේත්ම නැත.

ඔවුන් ඔවුන්ගේම ක්ෂේත‍්‍රය්ම පැවැත්වූ විභාග හෝ සම්මුඛ පරීක්ෂණ හැරුණු විට මුහුණ දී ඇති වෙනත් යම් විගණනය කවරක්ද. වසර හතරකට පහකට හෝ හයකට වරක් තබා අවුරුදු දහයකට පහළොවකට වරක්වත් යටකී වර්ගයේ පරීක්ෂාවකට ඔවුහු ලක්වෙත්ද. ඔවුන් ඔවුන් විසින්ම නිර්මාණය කරගෙන ඇති රාමු හා රෙගුලාසි තුළ සිරවී ඔවුන් තුළින්ම රැුකවරණය තනාගෙන ජීවත් වෙති. ඔවුන් විසින් රටේ ඉදිරි ගමන හෝ ප‍්‍රගමනය වෙනුවෙන් කරනු ලබන සේවාවේ හොද නරක විවෘත වේදිකාවකදී විනිශ්චය කෙරෙත්ද. නැත.

පරිපාලන රෙගුලාසි, කාර්යාල ක‍්‍රම හා මුදල් රෙගුලාසි වැනි දේට මුවා වී ඒවා මායිම් කොට ගසාගත් වැටවල් වලින් එපිටට එක නූලක් හෝ පය නොගසා, පෙන්ෂන් එක පරිස්සම් කර ගැනීමේ වෑයම බොහෝ නිළධාරීන්ගේ ක‍්‍රමයයි. ඒ අතරට මේ වන විට එෆ්සීඅයිඞී, ලලිත් වීරතුංග නඩු තීන්දුව හා තවත් එවැනි නිදර්ශක කිහිපයක් විසින් තවදුරටත් මේ නිළධාරීන්ගේ ඇග බේරා ගැනීමේ සූක්ෂම පැවැත්ම තහවුරු කර ඇත. ආණ්ඩු හෝ දේශපාලනඥයින් කොතරම් මාරු වුවත් තමන්ගේ අඛණ්ඩ පැවැත්ම පිළිබද අබමල් රේණුවක හෝ අභියෝගයක් නොමැති ඔවුහු බොහෝමයක් වැඩ කරන්නේ ඔවුන්ගේ ක‍්‍රමයකට හා ඔවුන්ගේ වේගයටය. දේශපාලඥයින්ගේ සැලසුම් වලට කාලරාමු ඇත. ඒවා ඇතැමක් කෙටි කාලීන වනවා සේම තවත් ඒවා එක් අවුරුදු, පස් අවුරුදු හෝ දිගුකාලීන ඒවා වෙයි. ඊළග වතාවේ ඡුන්දයෙන් ජනතාවගේ කැමැත්ත දිනා ගැනීමට නම් දේශපාලනඥයින් විසින් ජනතාවගේ සිත් දිනා ගත යුතුය. ඒ වෙනුවෙන් වැඩ කළ යුතුය. කළින් කලට ක‍්‍රම වෙනස් කළ යුතුය. සිස්ටම් චේන්ජ් කළ යුතුය. නමුත්, නිළධාරීන්ට ඒවා ගැන ඒ හැටි හදිස්සියක් නැත. ෆයිල් අත්සන් කරන්නේ තමන්ට වුවමනා වෙලාවටය. ඒවා අත්සන් කිරීම වෙනුවට කාගේ හෝ ඇගේ ගසා හිරකර තබන්නට වෙර දරණු අප පුද්ගලිකවම පවා අත්දැක ඇත. වගකීම් ගන්නට ඇත්තේ බියකි. එවැනි අත්දැකීම් ඔබටත් ඇතිවා නිසැකය. රටේ නැති නිවාඩු වර්ග සියල්ලමද රාජකාරී නිවාඩු හා නිමක් නොමැති මීටින්ය.

පෙරකී පරිදි ගමේ පාරට, බෝක්කුවට, ලයිට් කණුවට, රස්සාවට හෝ කාර්යක්ෂමතාවට, ඵලදායීතාවට අනුව නිළධාරීන්ගේ ඉරණම තීන්දු නොවේ. ඔවුන්ගේ බොහෝ වැරදි ජනතාවට විවර වන්නේ හෝ නැත. ඒවා ගැන වැඩි බරට සැරට කතා කරන්නට වැඩි දෙනෙක් පෙළඹෙන්නේ නැත. ඔවුන් දේශපාලනඥයින් මෙන් ජනතා මුදලින් නඩත්තු වන පිරිසක් යැයි බොහෝ දෙනෙක් කරදර වන්නේ නැත. අල්ලස් හෝ ¥ෂණ අතින් ගත් විට ප‍්‍රමාණාත්මකව කප් ගසා සිටින්නේ දේශපාලනඥයින්ද නිළධාරීන්ද යන්න අල්ලස් කොමිසම ඇමතීමෙන් පමණක්ම දැන ගත හැකිය. එවැනි චෝදනා ගැන පවා විමර්ශන සිදු නොවන්නේද හෝ මන්ධගාමී වන්නේ දේශපාලනඥයින් නිසා නොවේ.

දේශපාලනඥයින්ගේ වාහන පර්මිට් විකිණීම් ආදිය ගැන පිටු පුරවා නම් ගම් ගණන් හිලව් ආදිය සියල්ල ලියවුණද නිළධාරීන් විසින් සිදු කරන ඒ සමානම කාර්යයන් ගැන පත්තරකාරයෝද ජනතාවද සිවිල් සංවිධානද හාන්කවිසියක් නොදන්නා ගානය. අලූත් නගරාධිපති කෙනෙක් පත්වන විට නිළ නිවස ප‍්‍රතිසංස්කරණය කරන ආකාරය ගැන කතා කරන්නට එඩිතර වන ජනයා, කලින් කලට එන නිළධාරීන් තම තමන්ගේ නිළ නිවාස ආදිය තමන්ට ඕනෑ විදිහට හදාගන්නට කරන වියදම් ගැන දන්නේවත් නැත. යාන වාහන, වරදාන වරප‍්‍රසාද, වියහියදම් ආදී සෑම දේ ගැනම කතාව ඒකමය. නිළ රථයේ ඉන්ධන විකිණීම්, සියලූ පුද්ගලික වැඩ කන්තෝරු වෙලාවේ කරන්නා, කන්තෝරු ඇතුළේ පේ‍්‍රම විගඩම් නැටීම් ආදියද අඩු නැතිය.

නමුත්, ඔවුහු ඔවුන්ගේම හෙවිළි වලින් රැුකේ. සරලවම කියන්නේ නම්, කුමන් තත්ත්වයක් හමුවේ වුවද ඔවුහු තමන්ගේ පංතියට හානියක් වීමට ඉඩ නොදෙති. ආණ්ඩුවට සෑම විටම විපක්ෂයක් ඇත. පාලකයාට සෑම විටම පාලකයා විනිශ්චය කරන පාලිතයෙක් ඇත. දේශපාලනඥයාට සෑම විටම තරගකාරයෙක් ඇත. ඒ නිසාම, දේශපාලනඥයින්ට නිතර නිතර පණින්නට සිදුවන කඩුලූ බොහෝමයකි. නිළධාරීන්ට එසේ නොවේ. නිළධාරී පැලැන්තියේ බොහෝ දෙනා විසින් කොන්දේසි විරහිතව තම පංතිය රකිනු දකින්නට ඇත.

සෑම විටම දේශපාලනඥයින් යනු කිසි වගකීමක් හෝ උගත්කමක් නැති පාර්ශවයක් බවත් නිළධාරීන් යනු උගත්, බුද්ධිමත් හා ¥රදර්ශී පාර්ශවයක් වන්නේ යන්න තවත් එල්බගත් සමාජ මතයකි. එය සත්‍යයක්ද. ගමේ ප‍්‍රාදේශිය සභා මන්ත‍්‍රීට වඩා ග‍්‍රාම නිළධාරීවරයා අවංක හා දක්ෂද. ග‍්‍රාම සේවකලා සොරකම්, ¥ෂණ, වංචා, නොරත්ද. සමෘද්ධියේ සිට ආණ්ඩුවෙන් දෙන කොස් පැළය දක්වා සියල්ල අවශ්‍යතා හා වුවමනා මත බෙදා දීම ඔවුන් විසින් සිදු කරයිද. සමෘද්ධි නියාමකලා යනු අවංකත්වයේ ප‍්‍රතිමූර්තිය වන්නේද. මේ සියල්ලෝ දේශපාලනඥයින් නමැති සොරකැලට වඩා යහපත්ද. ප‍්‍රාලේලා, දිසාපතිලා, පොලිස් නිළධාරියෝ, ආදායම්බදු නිළධාරියෝ, රේගු නිළධාරියෝ වැනි සෙසු සියල්ලෝ ඒ ඒ ස්ථරයන්ගේ දේශපාලඥනයින් හා සැසදීමේ දී යහපත්ද.

අවසනුව, මඩ ගොහොරු වුණු මේ සිස්ටම් එක නඩත්තු කරන්නේ නිළධාරීන් විසින් මිස දේශපාලනඥයින් විසින් නොවේ. එහි වැඩි ගෞරවය හිමි වන්නේ නිළධාරීන්ටය. රට ආපස්සට යාමට හෝ රටේ මන්ධගාමී ඉදිරි ගමනට දේශපාලනය යම්තාක් වගකිව යුතුය ඒ තාක්ම හෝ ඊටත් වඩා නිළධාරීන් ඊට වගකිව යුතුය. රට මේතාක් හෝ දුරක් පැමිණ ඇත්තේ නිර්මාණශීලී හා ප‍්‍රගතිශිලී නිළධාරීන් හා දේශපාලනඥයින් අතලොස්සට පින් සිදු වන්නටය. එහෙයින්, රැුල්ල ඇත්තේ දේශපාලනඥයින්ට එරෙහිව නිසා සියලූ දොස් ඔවුන් වෙත යොමු නොකර, ගෙවුණු අඩ සියවසක් පුරා ප‍්‍රතිසංස්කරණය නොවුණු නිළධාරී පැලැන්තියේ සංගායනාවක් සිදු කළ යුතුය. කෙසේ නමුත්, මේ ලිපිය කියවන ඔබ යටකී ඉතාම හොද අතලොස්සට අයත් කෙනෙක් නිසා මේ ගැන වැඩි කලබලයක් ඇතිකර නොගනු ඇතැයි සිතමි. මේ කියා ඇත්තේ ඔබ තරම් හොද නැති අය ගැනය.

Monday, October 1, 2018

යටිගිරියෙන් බෙරිහන් දීම වෙනුවට අවධාරණය කිරීම...

ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පසුගිය සතියේ එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා සමුළුව ඇමතීය. ඒ කතාවේ දිග පළල හා එහි ඇති සමාජ ආර්ථික දේශපාලන සංස්කෘතික හරයන් හා ගුණ අගුණ ගැන මේ වන විටත් ඕනෑ තරම් වාද සංවාද කර ඇති හෙයින් මේ ඉඩ ද ඒ වෙනුවෙන් වෙන් කරන්නට කල්පනා නොකරමි. නමුත්, ඒ කතාවේ රිද්මයත් ස්වරයත් ගැඹුරත් අපට කියා දෙන පාඩමක් මෙන්ම ලෝකයට හඟවන පණිවුඩයක් ඇත. තේරෙනා තරමින් මේ ගැන ලියා තැබීම හා තම තම නැණ පමණ මෙය තේරුම් ගැනීම දේශපාලනිකව පමණක් නොව සංස්කෘතිකව ද වැදගත් වනු ඇතැයි දැඩිව විශ්වාස කරමි.

එකපාරටම මේ ගැන කතා කරන්නට පෙරාතුව, මෙවැනි තත්ත්වයන් කළමණාකාරණය කිරීමේ අතීත භාවිතාවන්ගේ අත්දැකීම් කවරාකාරදැයි සලකා බැලිය යුතුය. හිටපු ජනාධිපතිවරයාද විටින් විට දේශියවද ජාත්‍යන්තරවද විවිධ පොර ටෝක් නිකුත් කළ අවස්ථා අපට මතකය. මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා එල්ලවෙමින් තිබෙන පසුබිමකදී වේදිකාවක සිට ඔහු, එව බලව යැයි ජාත්‍යන්තරයට ආරාධනා කළේය. එය ඉතාම රාජතාන්ත්‍රික ආරාධනාවක් හා පාරදෘශ්‍ය තීන්දුවක් යැයි ලෝකයා කතා කළේය. නමුත් සත්‍යවශයෙන්ම සිදු වූයේ අනෙකකි. එකී ආරාධනාව පිළිගෙන ලංකාවට පැමිණි කැලම් මැක්රේ ඇතුළු පිරිසට අනුරාධපුර බෝඩරයවත් පැනීමට ඉඩ නොදී සිය දේශපාලන හෙන්චයියන් දමා මග හරස් කෙරුවේය. තවත් වටයකින් සිය හිතෛශී ඇමතිවරුන් එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාල දොරකඩ හරස් කොට නිදි කෙරෙව්වේය. අන්තේවාසිකයින් ලවා වීදි ගාණේ සටන්පාඨ අතින් ගෙන යන පෙළපාලි සංවිධාන කෙරෙව්වේය. ආපු අතක් බලාගෙන පලයව් යනුවෙන් බෙරිහන් දෙන්නට පිරිසක් හැඩ ගැන්වුයේය. ඒ පැමිණෙන්නේ කාන්තාවන් නම් ඔවුන්ට මංගල යෝජනා ප්‍රසිද්ධියේ අපහාස කරන්නටත් අපහසුතාවට පත් කරන්නටත් සේනාවක් සංවිධාන කර තිබෙනු දක්නට ලැබුණු අතර, මර්වින් සිල්වා වැන්නවුන්ගේ විවාහ යෝජනා කළඑළි බසින්නේ ඒවායේ ප්‍රතිඵල ලෙසයි. බැරිම තැනකදී ගිනිතියාගෙන හෝ, අධිරාජ්‍යවාදී බටහිර බලවේග යනුවෙන් භෞතීස්ම කර තිබූ ගෝලීය නිරීක්ෂකයින් මෙරට පස් පෑගීම වැළැක්වීමට දන්නා දහංගැට සියල්ල දැම්මේය.

මුහුණතින් එව බලව කියා, ඉතිං මං කිව්වානේ එන්න කියලා යැයි ලෝකය හමුවේ තමන්ට කියා සිටීමට හැකි ආරක්ෂිත වටපිටාව එක් අතකින් හදාගන්නා අතරවාරයේ දී අනෙක් පැත්තෙන් උසි ගැන්වූ පිරිස් ලවා ඒවා කඩාකප්පල් කිරීමට පියවර ගත්තේය. ඒ ගැටවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එන්නට ආ අය නකුට හකුලාගෙන ආපසු යතැයි ඔවුන් විශ්වාස කළද සිදු වූයේ එය නොවේ. ඒකපාර්ශවීය විනිශ්චයන් හා තීන්දු ගෙන ලෝකය පුරා ඒවා පතුරවාලීය. ඒවාට වටිනාකමක් හා අගයක් ලබා ගැනීමට සමත් විය. එහි අවසන් ප්‍රතිඵලය වූයේ, නිමක් නොමැති අර්බුද කිහිපයක් දේශභ්‍යන්තරිකවත් ජාත්‍යන්තරවත් මුහුණ දීමට අපට සිදු විය.

මෙරට සෙල්ෆ් ඇපොයින්ටඞ් දේශප්‍රේමීන් ස්වකීය දේශප්‍රේමීත්වය විදහා දැක්වීමටද අනෙකාගේ දේශප්‍රේමීත්වය මැන බැලීමේ නිර්නායකයක් ලෙස ද යටිගිරියෙන් කෑ ගැසීම භාවිත කළේය. පළමුවත් දෙවනුවත් තෙවනුවත් මගේ මාතෘ භූමිය මට මහමෙරක් යැයි කියා බොරළු පොළව සිප ගන්නා ඔවුහු ඇත්ත වශයෙන්ම කරන්නේ කුමක්ද යන්න ඔවුන්ටවත් අදාල වූයේ නැත. ඊට හේතුව නම්, යටකී දේශප්‍රේමී රංගනයන් තුළින් ගැලරිය හොදින්ම චූන් වන හෙයින් ඉනික්බිති හැසිරීම ඡන්දයකදී ඡන්ද හැසිරීමට සාධකයක් නොවන බව ඔවුහු ප්‍රත්‍යක්ෂාවබෝධයෙන් දැන සිටියෝය. සිංහලෙන් බෙරිහන් දෙමින් පපුවේ දෑත ගසා ගනිමින් කියනා දේත්, ඉංග්‍රීසියෙන් සීරුවෙන් කියනා දේත් අතර තිබුණේ දෙබිඩි බවකි. සෑම විටම සිංහලෙන් කියන දේ සදහා සිංහල සමාජය පිළිබද වූ සමීක්ෂණයන් පදනම් කරගත් ඔවුහු, ඉංග්‍රීසියෙන් කතා කළේ ඒ පංතිය පිළිබද වූ සමීක්ෂණ වල නිර්දේශයන් ප්‍රකාරවය. සිංහල බෞද්ධ ස්වෝත්තමවාදය, රණිවිරුවා, මාතෘ භූමියේ ස්වෛරීභාවය, පජාචාන්චවාදය, මාධ්‍ය නිදහස, නීතියේ පාලනය වැනි සෑම ගුණයහපත්කමක් ගැනම ඔවුන්ගේ හැසිරීම වූයේ එයයි. එතැනදී එකක් කියා මෙතනදී තව එකක් කියයි. එවැනි පසුබිමක, අපේ ප්‍රශ්න අපි බලාගන්නම් යැයි ජනාධිපතිවරයා ජාත්‍යන්තරයට කළ දැනුම්දීම ඔවුන්ට දැණෙන්නේ පොල්ලක් ගෙන ඔළුවට ගැසුවාක් වැනිය.

“අපේ ප්‍රශ්න විසඳාගන්න අප විසින් කර ඇති වැඩපිළිවෙළ ඉතාමත් වැදගත් වෙනවා. කිසිදු විදේශ බලපෑමක්, විදේශ තර්ජන ස්වාධීන රටක් ලෙස අපට අවශ්‍ය වන්නේ නැහැ. ඒ නිසා අපි සෑම අතින්ම ශක්තිමත් රටක් විදියට සියලු දෙනාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ අපට තිබෙන්න වූ ප්‍රශ්න විසඳාගැනීමට අපට ඉඩ දෙන්න.”

ඉහත කී කදවුර කීයටවත් ජනාධිපතිවරයා එවැන්නක් කියාවියැයි විශ්වාස නොකළා විය යුතුය. ඊට හේතුව නම්, බුදු වදන් උපුටා ගැනීම, රණවිරුවන් ගැන කතා කිරීම, යුද්ධයේ මානුෂීය හැසිරීම ගැන ලෝකය දැනුවත් කිරීම, ත්‍රස්තවාදයට එරෙහිව කතා කිරීම යන විෂයන් අහවල් අහවල් අයගේ පමණක් පරවේණි උරුමයන් ලෙසද ඔවුන්ට පමණක් පේටන්ට් අයිතිය හිමී වූ සාකච්ඡා විෂයන් ලෙසද ඔවුන් විශ්වාස කරගෙන සිටි නිසාය. එහෙයින්, අභ්‍යන්තර ප්‍රශ්න හා භාහිර මැදිහත්වීම් ගැන සීරුවෙන් හා දැඩිව කී මෛත්‍රීගේ කතාව මගින් තරවටු වූයේ මෙරට දේශපාලනයට ඇගිලි ගසන්නට බලා සිටි ජාත්‍යන්තර පුද්ගලයින්ට හෝ සංවිධාන වලට හෝ පමණක් නොවේ. එවැනි ඇගිලි ගැසීමකට ඉඩ දී මෙන්න ඇගිලි ගසනවා අන්න ඇගිලි ගසනවා යනුවෙන් බෙරිහන් දී එමගින් ලබා ගන්නා දේශපාලන වාසියක් තුළින් ඔටුනු පළදින්නට සිහින දුටුවන්ටද එම කතාව අතුල් පහරක් විය.

කොයිහැටි වෙතත් මෙවැනි ප්‍රකාශයක්, විශේෂයෙන්ම අපේ ඒවා අපි බලාගන්නම් වැනි දැවැන්ත ප්‍රකාශයක් සිදු කර මෙරටට පැමිණෙන ජනාධිපතිවරයා පිළිගන්නට තොරණ සීයක්වත් ගැසිය යුතුය. ගමක් ගමක් ගාණේ කටවුට් පෝස්ටර් ගැසිය යුතුය. ටීවී රේඩියෝ පත්තර පිරෙන්නට යළි යළිත් මේ කතාව ප්‍රසිද්ධ කළ යුතුය. නමුත්, එදා මෙන් අද ඒවා දකින්නට නොලැබීම නිසාම එදා එක්සත් ජාතීන්ගේ සමුළුවට වඩා මෙදා සමුළුව පොඩි එකක් යැයි පවා අයෙකුට හිතෙන්නට පුළුවන. දියුණු දේශපාලන හරය කියවූවද ගැලරිය කියවන්නේ සංඛේත පමණක් බැවි අප තේරුම් ගත යුතුය.

ජනප්‍රිය හා පොදු විෂයන් හැරුණු විට ජනාධිපතිවරයා මෙවර සිය කතාවෙන් දුප්පත්කම තුරන් කිරීමේ වගකීම හා තරුණයින්ට තැන දීම පිළිබදවද කතා කළේය. 2017 වසර දිළිදුකම තුරන් කිරීමේ වසර ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළ ඔහු 2018 ජාතික ආහාර නිෂ්පාදන වසර ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඒ වෙනුවෙන් කෙටි කාලීන මැදි කාලීන හා දිගු කාලීන අරමුණු ඉලක්ක කර ගනිමින් කතා කිරීම මෙන්ම ප්‍රායෝගික වැඩසටහන් ගණනාවක්ම ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටීම අගය කළ යුතුය.

සිය කතාව මගින්, සාධාරණ හා යුක්තිගරු, මානවවාදය ශක්තිමත් කරන සමාජයක, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වෙනුවෙන් යුගමහෙවරක් කරන උතුම් රටක් ලෙස ආර්ථික සමෘද්ධිය ඇතිව ඉදිරියට යන්න ඔබ සියලු දෙනාගේ සහයෝගය දෙන්නයැයි තමා සියලූ දෙනාගෙන් ඉල්ලා සිටින බැව් ජනාධිපතිවරයා කීවේය. අවසනුව, මගේ හැගීම නම් ජනාධිපතිවරයා විසින් කළ මෙම ඉල්ලීම වඩාත් වලංගු වන්නේ සත්සමුදුරෙන් එහා ඉන්නා අයට නොව, මේ කොචෙව්වේම ඉන්නා අවස්ථාවාදීන්ට බවයි. හුදු දේශපාලන වාසියක් ගැනීමේ උවමනාවෙන් හා දැඩි ආශාවකින් පෙළෙන ඔවුහු කොහොමින් කොහොම හෝ ආණ්ඩු බලය ගැනීමේ පෙරේතකමකින් පෙළේ. ඒ වෙනුවෙන් ඕනෑම වර්ගයක තක්කඩිකමක්, දහදුරා වැඩක් කිරීමට ඔවුහු පෙළඹෙති. එහිදී, රටට මොනම හෝ නස්පැත්තියක් හෝ සිදු වී ආන්ඩු බලය තමන්ට ලැබෙන්නේ නම් යෙහෙකැයි ඔවුහු සිතති. රට පෙරළන බොරු බේගල් දෙඩීම, ජනතාව උසි ගැන්වීම, එකක් අවසන් වන විට තව එකක් වශයෙන් අර්බුද නිර්මාණය කිරීමට අනුග්‍රාහ දැක්වීම, අසාධාරණත්වය ප්‍රචණ්ඩත්වය වැනි දේ පෝෂණය කිරීමට අවශ්‍ය චිත්ත ශක්තිය ලබා දීම හා එමගින් හීනි වින්දනයක් ලැබීම දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ඔවුන් විසින් සිදු කරගෙන එන්නකි. ඉතිං, රට ගොඩනැගීමට සහාය දෙන්නැයි අප කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිය යුත්තේ ඔවුන්ගෙනි.

Monday, September 24, 2018

රාජපක්ෂලාගේ මීඩියා ෆෝබියාව හා මාෆියාව...



අර්ථ නිරූපණ වගන්තිය

මින් මතු මේ ලියවිල්ලේ රාජපක්ෂලා යන්නට මහින්ද රාජපක්ෂ ද සෙසු සහෝදර-මිත්‍ර-පුත්‍ර රාජපක්ෂලාද පමණක් නොව උපතින් රාජපක්ෂලා නොවූවත් රාජපක්ෂලා සරණ යෑමෙන් රාජපක්ෂලා බවට භෞතීස්ම වී සිටින්නා වූ වීරවංසලා ගම්මන්පිලලා අලහප්පෙරුමලා අලුත්ගමගේලා පීරිස්ලා යනාදී වශයෙන් හැටහුට හමාරක් වූ කුල සංක්‍රාන්තියට ලක් වූවො අර්ථ දැක්වෙන බැව් පළමුවෙන්ම කිව යුත්තේය.

පූර්විකාව

රාජපක්ෂලාගේ මූලිකත්වයෙන් පසුගිය සතියේ පැවති මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදී රුපියල බාල්දු වීම ගැන ආර්ථික විශ්ලේශනයක් කරන්නට ගිය ඔවුහු රුපියලටත් වඩා බාල්දු වූ බැව් දකින්නට ලැබිණි. මාධ්‍යවේදියා නක්කලේ-රිද්මයෙන් රාජපක්ෂලාට කුචි කවත්ම එතෙක් පොරවාගෙන සිටි විනයවත් ශිලාචාරවත් හා සංසිදුණු හැසිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම ඔවුන් කෙරෙන් ගිලිහී ගියේය. මුලසුනේ සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඥැංඥැං ගාමින් තතනමින් වචන ගලපන්නට වෙර දරත්ම සෙස්සෝ චැයිචැයි ගා සභාව ආමන්ත්‍රණය කරන්නට පටන් ගත්තේය. මේ ව්‍යාකූලභාවය ඇති කරන්නට සමත් වූ මාධ්‍යවේදී කසුන් සමරවීරගේ ප්‍රශ්නය වූයේ, ඔක්කෝම මතක ඔබට කීත් නොයාර් මතක නැද්දැයි යන්න පමණි. ඒ ප්‍රශ්නය ඔවුහු මොනතරම් නම් කලබල කළේදයත්, දෙක බෙදීම දෙක බිංදුව යැයි කී විමල් වීරවංශට ආර්ථික විශ්ලේශනය භාර දී හිටපු මහබැංකු අධිපතිලා හිටපු මුදල් ඇමතිලා කට පියාගත්තේය.

සියල්ල අවසන ජාමේ බේරාගන්නට බලාගෙන මාධ්‍යවේදියෝ කථිකයින්ගෙන් ප්‍රශ්න ඇසීම වෙනුවට කථිකයෝ මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ප්‍රශ්න අසන්නට පටන් ගත්තේය. අහවල් දා උදේට කෑවේ මොනවාද මතකද., ඔයාගේ නාලිකාව මොකද්ද ආදී ඒවා දමා ගැසුවේ යමෙක් අසනා ප්‍රශ්න අසනා විට ඒවාට උත්තර දීමට නොහැකි වී හිර වූ විට පස්ස හැරී සරම උස්සා ඉදා බලාගනිං යැයි නින්දා කර සිත් වේදනාව තුනී කර ගැනීම හා සමාන වෑයමකි. එය එක කදවුරකට ආශ්වාදජනක වූවත් මැදිහත් සිතින් බලාසිටින්නන්ට නම් ඇති කරන්නේ ජුගුබ්සාජනක හැගීමකි.

කතාව

කතාව මෙසේය. රාජපක්ෂලාගෙන් ප්‍රශ්න කරන්නට සමත් අයෙක් මේ මිහිපිට නැතැයි යන්න ඔවුන්ගේ විශ්වාසයයි. සිය කදවුරේ ඉන්ටර්ෆෙස් නායකයා වන අපගේ ගුරුදේවෝත්තම මහාචාර්ය ජී. එල්. පීරිස් මැතිතුමාගේ සිට ආගන්තුකව පැමිණෙන මාධ්‍යවේදීන් හා පාක්ෂිකයින් දක්වා වන සියලු දෙනා කළ යුත්තේ ඔවුන්ගේ දේශනාව සාවදානයෙන් අසා සිට සරණ යාම හා අවසනුව සාධුකාර දී සිත් ප්‍රමෝදමත් කිරීම පමණි. එය එසේ නම් මෙය මෙසේ වන්නේ කෙසේ දැයි අසන්නට නොහැක. මෙය මෙසේ නොවන්නේ නම් එය එසේ නොවන්නේ කෙසේදැයි අසන්නට හයියක් තිබිය නොහැක. එසේ අසන්නෝ සියලු දෙනා දේ‍රා්හීන්ය. ඔවුහු විරුද්ධවාදීන්ය. තව ටිකක් දුරට ගිය විට ඔවුහු දේශදේ‍රා්හීන් හා එන්ජීඕ කාරයින් වන්නේය. ඩොලර් කොලයක් ඇසින්වත් දැක නැති වුවත් ඩොලර් කාක්කන් බවට හංවඩු ගැසෙන්නේය.

එහෙයින්, ඔවුන්ගේ දෘශ්ඨිවාදයට අනුව නම් ඒ දහම ප්‍රචාරය කරන මාධ්‍ය නාලිකා සිරාම මාධ්‍ය ආයතනයන්ය. ඒ දහම දේශනා කරන මාධ්‍යවේදියෝ පට්ටම ජර්නලිස්ට්ලාය. ඒවා අසා සැණසෙන ශ්‍රාවකයෝ පාඨකයෝ මාරම මීටර්ය. බුද්ධිමත්ය. ඉන් පරිභාහිරව ප්‍රශ්න කරන්නෝ මෝඩයෝය. තක්කඩියෝය. බූරුවෝය. මීඩියා දන්නැති ගොබ්බයෝය. ඒ මාර බව හෝ ගොබ්බ බව තීන්දු කරන්නේ එක්තරා සංසදයක් විසිනි. ඒ සංසදය රාජපක්ෂ සංසදය නම් වන්නේය. එහි මූලස්ථානය ඇත්තේ විජේරාමයේය. සර්වතෝභද්‍ර රාජපක්ෂොත්තමයන් වහන්සේ කුමක් කියද්ද පරම ලෝක සත්‍යය එයම වන්නේ යැයි යනුවෙන් පිළිගන්නෝ පමණක් මිහිපිට යහතින් වැසිය යුත්තේය. සෙස්සෝ මකබෑවී යා යුතුය. පාරේ යන විට කෝච්චියට බස්එකට හැප්පී සුන්නද්ධූලි වී යා යුතුය.

ඒ අනුව, මේ ධර්මය වැළදගත් රාජපක්ෂ අනුගාමිකයෝ ඒ දහම පණ දෙවෙනි කොට රකිති. ලේක්හවුස් බිල්ඩිම ඉදිරිපිට ලයිට් කණුවේ එල්ලී වැණෙන්නේ ඒ අනුගාමිකයෝය. කාර් එකේ යන නායකයින්ට හුරේ දමමින් පපුවේ රුදාවට බෙහෙත් බොමින් සිටියදී වුව පාරවල් ගාණේ ඇවිද ගොස් අවසානයේ දිවි දෙන්නේ ඒ නිසාය. ඒ අතින් ගත් කළ, සිය ජාතියේ එකම ගැලවුම්කාරයා යැයි විශ්වාස කරන ප්‍රභාකරන්නේ කියමනට අනුව සයනයිඞ් කරලක් බෙල්ලේ එල්ලාගෙන තුවක්කුවක් රැගෙන සටන් පෙරමුණට එන ළමා සොල්දාදුවෙකුගෙන් ඔවුහු වෙනස් වන්නේ කෙසේ දැයි යන්න බරපතල ප්‍රශ්නයකි. එහි ඇති එකම වෙනස ඔවුහු දෙමළෙන් කියන දේ මොවුන් සිංහලෙන් කීම පමණක්මය. ඒ වෙනුවෙන් මරාගෙන මැරෙන්නට වුවද සූදානම්ය. ඒ වෙනුවෙන් අඹු දරුවන් පසෙකලා සටන් පෙරමුණකට වුවද යන්නට සූදානම්ය. නමුත්, සිය නායකයින්ගේ දේශනාව හා භාවිතාව සම්පූර්ණයෙන්ම එකිනෙකට පටහැනි බැව් දෙමළා යුද්ධයට දක්කා තමා සැප විදි ප්‍රභාකරන් විසින්ද, පාක්ෂිකයා මාරාන්තික උපවාසයට දක්කා තරු පහේ හෝටල් වල රාත්‍රී භෝජනය භුක්ති විදි රාජපක්ෂලා විසින්ද ඔප්පු කර ඇත. නන්දිකඩාල් කළපුවේදී දෙමළා තේරුම් ගත් මේ යථාර්තය කවදා හෝ අන්ධ භක්තියත් අමූලිකා ශ්‍රද්ධාවත් පෙරටුකරගත් මේ අනුගාමිකයෝද පිළිගනු ඇතැයි යන්න පමණක් කිව හැකිය.

කීත් නොයාර්ලාට ලසන්ත වික්‍රමතුංගලාට පොද්දල ජයන්තලාට අත තැබූ අයට අත තබන්නට ආණ්ඩුව අසමත් වූ බව ලෝකව්‍යාප්ත සත්‍යයකි. එසේ වීමට හේතුව අරකයැයි මේකයැයි කියා කප්පරක් ඒවා කීවාත් ආණ්ඩුව ඒ ගැන ක්‍රියාකළ ආකාරය නම් ඇත්තේ කණගාටුදායක පරිසාධන මට්ටමකය. ඔවුනොවුන්ගේ උරමතින් බලයට ආ ආණ්ඩුවට ඔවුහු අමතක වන්නේ නම්, ඔවුන් නිසා ආණ්ඩු බලය අහිමි වූ අය ඒ අයගේ නම් ගම් තවමත් මතක තියාගෙන සිටින්නේ ඇයි දැයි කෙනෙකුට සිතෙන්නට පුළුවන. පහර මතක තියා ගත යුත්තේ ගුටි කෑ එකා හෝ ඔහුගේ කදවුර මිස, පහර දුන් එකා හෝ ඔහුගේ කදවුර නොවේ. ආණ්ඩුවේ මේ දුර්වලතාවය විසින් රාජපක්ෂලාගේ මාධ්‍ය මාෆියාව භාවිත වීම ශක්තිමත් වී ඇත.

අනෙක් අතට ආණ්ඩුවද ජනතාව ගැන සිතා සිටින්නේ රාජපක්ෂලා ජනතාව ගැන සිතා සිටින ආකාරයට වඩා ලොකු වෙනසකින් නොවන බැව් වැටහේ. අද වන තෙක් ඉන්ධන මිල සූත්‍රය කවරක්දැයි ජනතාව දන්නේ නැත. ඩොලරයට වී ඇති වින්නැහිය කුමක්දැයි ජනතාව දන්නේ නැත. අනෙක් ඒවාද එසේමය. එවන් පසුබිමක, ආණ්ඩුවේ කවුරුන් හෝ කියන ඕනෑම කෙප්පයක් සාදුකාර දෙමින් ජනතාව සරණ යතැයි ඔවුන්ද සිතා සිටියි. රාජපක්ෂලාගේ දේශප්‍රේමී මුසාවාද, ආණ්ඩුවේ ආර්ථික විශ්ලේෂණ ප්‍රලාපයන්ට වඩා ජනතාවට හොදින් තේරෙන නිසා ජනතාව මේ පැත්තට වඩා ඒ පැත්ත තෝරා ගනියි. ඒ ගැන වඩාත් සැලකිලිමත් විය යුත්තේ ආණ්ඩුවයි.

අවසනුව,

යටකී කදවුරට හුරු පුරුදු දේශපාලන භාවිතය නම් එහෙයි හාමුදුරුවනේ දේශපාලනයයි. විචාර බුද්ධියක්, විශ්ලේෂණයක්, ධනාත්මක හෝ ප්‍රගතිශීලී විවේචනයක් රිස්සීමට ඔවුහු අකමැතිය. එහෙයින්ම කටට එන මොකක් හරි දෙයක් අතහැර දමා බැඩක් බලා ගන්නට ඔවුන් පුරුදු වී සිටියි. මේ පුරුද්ද සමස්ත ජාතියේම පුරුද්ද බවට පත් කිරීම ඔවුන්ගේ වෑයමයි. රුපියල රැකගන්න බැරිනම් මට ආණ්ඩුව දියං, පාරේ ට්‍රැෆික් අඩු කරන්න බැරිනං ආණ්ඩුව මට දියං ආදී වශයෙන් කරන ඉල්ලීම් දේශපාලනික ප්‍රකාශ නොව, රස්තියාදුකාරයින්ගේ හෙයියන්පාර්ට් බැව් අප සිහියේ තබාගත යුතුය. මේ රස්තියාදු ප්‍රකාශ වලට න්‍යායික වටිනාකමක් ලබා දී ඒවා සීරියස් කිරීමේ වගකීම භාරගත් වැටුප් ශ්‍රමික උගතුන්ද කීප දෙනෙක් ඒ කදවුරේ ගාල්කර ඇත. ඔවුන්ට පැවරී ඇති රාජකාරිය නම් මේ රස්තියාදුකාරී තක්කඩි ප්‍රකාශ වලට ඩිප්ලොමැටික් වටිනාකමක් ලබා දීමය. ඒ අනුව, මෙසේ කරන නිර්මාණයේ අවසන් ඵලය දාර්ශනික මතවාදයක් ලෙස ප්‍රචාරය කිරීම ඔවුන් මාධ්‍ය තුළින් අපේක්ෂා කරයි. එසේ කරන අය දේශශක්ති, දේශකීර්ති, දේශාභිමානී නාලිකා වන අතර අනෙක් ඒවා හමුවේ, හ:හ්හ:හ්හ: ගා වියරුවෙන් මෙන් සිනාසෙයි.

රටක් ලෙස දැන්වත් මේ රාජපක්ෂලාගේ මීඩියා මාෆියාව හා රාජපක්ෂලාගේ මීඩියා ෆෝබියාව හේතු සහිතව හරිහැටි තේරුම් ගත යුතුය. ඒ ඒ නාලිකා හෝ පත්තර හෝ ඒ නිසි අවබෝධය ඇතිව පරිශීලනය කළ යුතුය. එවිට ප්‍රවෘත්ති පෙළගැස්ම, වොයිස්කට් වල දිග පළල ආදිය ගැණත් හොද අවබෝධයක් ලබා ගත හැකිය. එසේම, මේ යථාර්තය ජනතාවට කියා දීම අප සියලු දෙනාගේ වගකීමයි.

Bharatha Prabhashana Thennakoon
Resa Newspaper - රැස පුවත්පත

Monday, September 17, 2018

වියළි ගම් බිම් වලට ඉහළින් වැහි වළාවක සේයාව දුටුවෙමි..


මේ අප පසු කරමින් සිටින්නේ මෑත ඉතිහාසයේ දරුණුතම නියං සමයකි. ගොවි බිම් වලට වැස්ස නොවැටුණු කාල පරිච්ඡේදය ගණන් තබන්නේ එක්කෝ කන්න වලිනි. නැතිනම්, අවුරුදු වලිනි. මිනිසුන් ඉන් උපන් පාඩුව ගණන් තබන්නේ දහස් දසදහස් නොව ලක්ෂ වලිනි. රජරට ඇතුළු වැව් ගම්මාන වල වෙනදාට නිල් පාට මහා සාගර සේ පෙණෙන මානයට දිස් වුණු වැව් අමුණු ඇළ දොළ ගංගා දැන් පෙණෙන්නේ සහරා කාන්තාරයේ වල ගොඩැලි වාගේය. සියවස් ගණනකින්වත් දිය සීරාවක් නොදැණුනා වාගේ පෙණුමකි. මිනිසුන්ද සතුන්ද පමණක් නොව ගහකොළ පවා වියළි බව දරාගත නොහැකිව කේඩෑරී වී ගොසිණි. සියල්ලෝම පාහේ කිසි වෙනසක් නැතිව දියපොදක් සොයා එහෙ මෙහේ දුවති. පසෙකින් පිපාසාවද, පසෙකින් ග්‍රීස්මයද, තවත් පසෙකින් ණය තුරුස්ද තමත් පසෙකින් නැතිබැරි අගහිගකම්ද ඉහළින් ගිණි ගහන සූර්යයාද පහළින් ඉරිතැළුණු මහපොළවද වටකර ගත් ජනපදිකයෝ සිය දුක දෙවියන්ට කියමින් කල් ගෙවති.

අහසින් වැටෙන දිය රැස් කර ගැනීමේ අභිප්‍රායෙන් පෙර දවස ඉදිකළ වැව් අමුණු නිසි ලෙස නඩත්තු නොකිරීම නිසාද, ප්‍රතිසංස්කරණ මුවාවෙන් වැලි පස් ගස් විකුණාගෙන ප්‍රතිසංස්කරණ අතරමග දමා ගිය ඉතිහාසයක්ද හිමි මේ වැව් අමුණු අද පිටිටනි බවට පත්ව තිබේ. අහසින් වැහි වැටෙනවාට වඩා වේගයෙන් පොළොවෙන්ද අහසින්ද ඒ දිය උදුරා ගනියි. පුංචි සුළගටත් දූවිලි කුණාටු ඇති වෙන තරමටම වියළී ගොස් ඇති වැව්, කුමන මොහොතක හෝ දිය ගැබ පිරෙන්නට වතුර වැටෙනතුරු බලා සිටියි.

පෙර රජ දරුවන් විසින් ඉදිකළ ඉපැරණි එල්ලංගා වාරි පද්ධති ප්‍රතිසංස්කරණය කරමින් එල්ලංගා තාක්ෂණයට යළි පණ දීම කෙරෙහි ජනාධිපතිවරයාගේ අවධානය යොමු වී ඇත්තේ මෙවන් පසුබිමකය. වියළි කලාපය පුරා පැතිරී ඇති වැව් හා වාරි පද්ධතිය උපරිම ජල කළමණාකරණ මධ්‍යස්ථාන බවට පත් කිරීමේ අරමුණින් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට ජනාධිපතිවරයාගේ අවධානය යොමුව තිබේ. ඒ අනුව, මේ යටතේ එසේ යළි පණ ගසන එල්ලංගා වැව් ගණන දහසකි. ඊට අදාල මූලික පියවර අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ මහවිලච්චිය දුණුමඩලාව ගමේ බැලූ බැල්මට වැවක්දැයි සිතා ගන්නටවත් නොහැකි, නමුත් ගොවි බිම් හා ගොවි පවුල් විශාල සංඛ්‍යාවකට ජල අවශ්‍යතාව සැලිරී නබඩගස්දිගිලිය නම් වැවෙන් ඇරඹීමට යෝජිතය. මෙහි තාක්ෂණික හා මෙහෙයුම් දායකත්වය ශ්‍රී ලංකා යුද්ධ හමුදාව විසින් සිදු කරන අතර ඊට අවශ්‍ය මුල්‍ය පහසුකම් හා සෙසු ප්‍රතිපාදන ජනාධිපති කාර්යාලය විසින් ක්‍රියාත්මක විශේෂ ව්‍යාපෘතියක් වන ආහාර නිෂ්පාදන ජාතික වැඩසටහන විසින් සපයනු ලබයි. වැව් තෝරා ගැනීමේ දී තාක්ෂණික හා විෂය ප්‍රාමාණිකයින්ගේ අදහස් හා යෝජනා මෙන්ම ප්‍රජාවගේ ඉල්ලීම් වලටද කන්දීමට තීන්දු කොට තිබීම මෙම ව්‍යාපෘතියේ ඇති විශේෂත්වයකි.

කෙසේ නමුත්, මේ තරම් ප්‍රශ්න තිබියදී වැව් ඉදිකිරීම, ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම හෝ වතුර ගැනම වැඩි අවධානයක් යොමු කරමින් ජනාධිපතිවරයා වෙහෙස වන්නේ ඇයිදැයි යම් අයෙකුට සාධාරණ ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙන්නට පුළුවන. ඒ කිසිවෙතක් නොසිතනා දේ නම්, එකී මොන ප්‍රශ්නයටත් වඩා වැඩි කල් නොගොසින්ම වතුර ප්‍රශ්නය මේ රටේ පමණක් නොව මුළු මහත් ලෝකයේම ප්‍රධානතම හා බයානකම ප්‍රශ්නය වන බවයි. දේශගුණික විපර්යාසයන්, ගෝලීය උෂ්ණත්වයේ ඉහළ යාම, භූගත ජලමට්ටමේ පරිභෝජනය සීඝ්‍රයෙන් වැඩි වීම, වනාන්තර එළිපෙහෙළි කිරීම හා ජනගහන වර්ධනය වැනි නානාප්‍රකාර කරුණු හේතුවෙන් මුළු මහත් ලෝකය පුරාම ජල සම්පත අවධානමකට ලක්ව තිබේ. එවන් තත්ත්වයක අනාගත අනතුර කල්තබා දැක ඒ වෙනුවෙන් ලකලෑස්ති වීම දුර දක්නා නායකයකුගේ ලක්ෂණයක් පමණක් නොව වගකීමක් හා යුතුකමක්ද වන්නේය. මෙරට වැව් වල නිසි ජල ධාරිතාව රඳිවා ගැනීමට නොහැකි වීම නිසා මේ වන විට පුරන් වී ඇති කුඹුරු ප්‍රමාණය ඉතා විශාලය. ඊට අමතරව සිදු කෙරෙන ගොඩ බෝග හා විකල්ප බෝග ආදියේ වගා කටයුතු හා උපරිම අස්වැන්න ලබා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් නිසි පරිදි ජලය නොලැබීම හා වැව් වලින් අපේක්ෂා කරන ජල ධාරිතාව හිමි නොවීම ප්‍රධාන ගැටළුවක් ලෙස උද්ගතව තිබේ. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන ජනාධිපතිවරයා සෙසු කුදුමහත් දෛනික ගැටළු සියල්ලටම වඩා ජල ගැටළුව කෙරෙහි වැඩිම අවධානයක් යොමු කරමින් වැඩ කරන්නේ මේ නිසාය.

යෝජිත වාරි පද්ධති ප්‍රතිසංස්කරණය යටතේ යළි පණ ගැසෙන එල්ලංගා වැව් ගැනද සුවිශේෂී කතාවක් ඇත. එකින් එක එක ළග එල්ලුණු වැව් යන අර්ථ ගැන්වෙන එල්ලංගා වැව් පද්ධතියක සාමාන්‍යයෙන් වැව් අටත් එකොළහත් අතර ප්‍රමාණයක් එකිනෙක බැදී පවතියි. මෙම පුරාණ තාක්ෂණය එක්දහස් නවසිය හැට හැත්තෑව තරම් ඈත කාලයේදීම විශේෂිත උරුමයක් ලෙස පිළිගෙන ඇත. උතුරු, උතුරුමැද හා වයඹ යන පළාත්වල පමණක් මෙවැනි එල්ලංගා පද්ධති එක්දහස් දෙසිය පණහකටත් වැඩි ප්‍රමාණයක් පවතින බව දැනට හදුනාගෙන ඇත. අනෙක් අතට එල්ලංගා පද්ධතියක් යනු වතුර පිරවූ වැව් කිහිපයක් පමණක්ම නොවේ. මෙම එල්ලංගා පද්ධති ආශ්‍රිතව ගොඩනැගී තිබුණු සමාජ ආර්ථික හා දේශපාලනික උපසංස්කෘතිකද ඉතාම වැදගත් එකකි. වාරි පද්ධතිය වඩා ගොවිතැන මූලික කර ගත් උප ව්‍යාපෘතීන් හා වෙනත් වෘත්තීන් ගණනාවක් පෝෂණය විය. ඒ හරහා ග්‍රාමීය ආර්ථිකය ශක්තිමත් විය. මෙම පද්ධතිය වටාම නිෂ්පාදන සිදු වූ අතරම ඒවාගේ වෙළදපොළද ඒවා වටාම නිර්මාණය විය. එල්ලංගා පද්ධතියක් වටා ඇති ගම්මාන ආර්ථිකයෙන්ද බවබෝගාදියෙන්ද පොහොසත් හා සරුසාර එකක් වූ බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. ඒ අයුරින්ම මෙම ව්‍යාපෘතිය මගින්ද ජනාධිපතිවරයාගේ අදහසක් අනුව ආරම්භ වූ ග්‍රාම ශක්ති ජනතා ව්‍යාපෘරය තුළින් මෙවැනි උප ව්‍යාපෘති හදුන්වාදීම කෙරෙහි අවධානය යොමුව තිබේ.

ඒ අනුව, ජනාධිපතිවරයා යළිත් මේ වෙර දරන්නේ ඒ පුරාණ සශ්‍රීක තේජස ඒ ගම්මාන වල වැසියන්ට ලබා දීමටය. මෙම වාරි පද්ධති ආශ්‍රිතව කෘෂිකර්මාන්තයල ධීවර කර්මාන්තයල සංචාරක කර්මාන්තයල වැනි විවිධ අංශ යටතේ ජීවනෝපාය මාර්ග ඇතිවේග ඒ අනුව ග්‍රාමීය වාරිමාර්ග ප්‍රශස්ත මට්ටමට ක්‍රියාත්මක වීම තුලින් එම වාරිමාර්ගවල ප්‍රතිලාභ ලබන ජනතාවගේ ජීවනෝපාය මාර්ග සංවර්ධනය සිදුවන අතර එමඟින් දිළිදුකම පිටුදැකීම මෙන්ම ජාතික ආර්ථිකය ශක්තිමත්වීම ද සිදුවන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ.

ජනාධිපතිවරයාගේ සංකල්පයක් අනුව ක්‍රියාත්මක මෙම වැඩසටහන තුළින් අවසනුව අරමුණු කිහිපයක් සාක්ෂාත් කර ගැනීමට අපේක්ෂා කෙරේ. පරිසර සමතුලිතතාවය ආරක්ෂා කිරීමට අවශ්‍ය පහසුකම් සැලසීම ඉන් ප්‍රධානය’ එසේම, භූගත ජල මට්ටම ඉහලට ගෙනයාම, කෘෂි කාර්මික අංශයේ නිෂ්පාදන වර්ධනය කිරීම, මිරිදිය ධීවර කර්මාන්තය වර්ධනය කිරීම, ග්‍රාමීය මට්ටමින් සංචාරක කර්මාන්තය ආශ්‍රිත ජීවනෝපාය මාර්ග ඇති කිරීම, ප්‍රජාවගේ සහ වන සතුන්ගේ ජල හා ආහාර අවශ්‍යතා සම්පූර්ණ කිරීම කෙරෙහිද මෙම ව්‍යාපෘතියේ වැඩි අවධානයක් යොමුව තිබේ. දිළිදුකම පිටුදැකීම කෙරෙහි ස්ථීරසාර විසදුමක් ලබා දෙමින් අදාල ප්‍රදේශයේ ජනතාවගේ ජීවන තත්වය ඉහල දැමීමද දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ගොවි ගම්මාන වල ජනතාවගේ මැසිවිල්ලක් වන ප්‍රජාව හා වනසතුන් අතර පවතින ගැටුම් හීන කිරීමද මෙම ව්‍යාපෘතියේ අපේක්ෂිත අරමුණකි. මෙහි අවසන් ප්‍රතිඵලය ලෙස දළ ජාතික නිෂ්පාදනය ඉහලයාම සිදුවනු ඇති අතර එහි වාසිය සමස්ත ජාතියටම භුක්ති විදීමට හැකිවනු ඇත.

ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වූ පොදු අපේක්ෂක මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා එම මැතිවරණයට ඉදිරිපත් කළ තමාගේ වැඩපිළිවෙල තුළ, මහ වැස්සෙන් වැටෙන ජලය සුරක්ෂිත කර ගැනීමට ද දේශගුණික විපර්යාසයන්ට මුහුණ දීමට ද උපකාරී වන පරිදි ඇහිරී ඇති වාරි පද්ධති යළි ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම හා ගොඩ වී ඇති වැව් වල රොන් මඩ ඉවත් කිරීමට අවශ්‍ය කටයුතු ආරම්භ කරන්නෙමි”යි සදහන් කර තිබිණි. තවද, එහිම, කුඩා වැව් නඩත්තු කිරීමේ හා පරිපාලනය කිරීමේදී රජයට ඇති වගකීම හදුනාගනිමින් ඒ වෙනුවෙන් අවශ්‍ය පහසුකම් සපයන බවත් දේශීය සම්පත් මත පදනම් වූ ගොවිතැන ආරක්ෂා කිරීමට ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය කරන බවත් සදහන් කළේය. ඒ අනුව, කී දේ කරන නායකයකු ලෙස දිවයින පුරා වියළි බිම් බවට පත්ව ඇති ගොවිබිම් දියෙන් තෙත් කරමින් සශ්‍රීක මහපොළවක්ද පොහොසත් ගොවියෙක්ද නිර්මාණය කිරීමට මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා දරන මේ ප්‍රයත්නය අප විසින් අගය කළ යුතුය.

Bharatha Prabhashana Thennakoon
Resa Newspaper - රැස පුවත්පත

Monday, September 3, 2018

හැටහත් අවුරුද්දේ ප්‍රත්‍යාවලෝකනය..

ශ්‍රීලංකා එක

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ හැටහත් වන සංවත්සරය ඊයේට යෙදී තිබිණි. 1951 වසරේ දී, එවකට ලංකාණ්ඩුවේ සෞඛ්‍ය හා පලාත් පාලන අමාත්‍යවරයාව සිටි සොලමන් වෙස්ට් රිජ්වේ ඩයස් බණ්ඩාරණායක මහතා, සිය අමාත්‍යධුරයෙන් ඉල්ලා අස් වී සිංහල මහ සභාවේ කටයුතු කළ දේශීය චින්තකයින් හා බණ්ඩාරණායක ප්‍රතිපත්ති සමග එක්ව ගමනක් යා හැකි පුද්ගල කණ්ඩායමක් හා එක්ව ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පිහිටවනු ලැබීය. පක්ෂයේ ප්‍රධාන කුළුණු පහ හෙවත් පක්ෂයේ පදනම වූයේ සග වෙද ගුරු ගොවි කම්කරු යන පංච මහා බලවේගයයි. එසේම, පක්ෂය සමාජ ප්‍රජාතාන්ත්‍රවාදී දේශපාලන භාවිතය හෝ වැඩි වාමවාදී නැඹුරුවක් හෝ සිය ජීවන රේඛාව කර ගත්තේය. නමුත්, කිසි විටෙක ඒ මත්තේම යැපීම පක්ෂයේ ප්‍රතිපත්තියක් නොවූ අතර ගෙවුණු හැටහත් වසර තුළ අවස්ථානෝචිතව සිය දේශපාලන දර්ශනය සංශෝධනය කර ගැනීමට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය නම්‍යශිලී හා උපක්‍රමශීලී විය.

ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ අවස්ථානෝචිත දේශපාලන හැසිරීම් සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ තීන්දු වූයේ ජාතික අවශ්‍යතාවන් අනුවය. රටට අනන්‍ය ලාංකේය සමාජ ආර්ථික දේශපාලන ගමනක ආරම්භය සනිටුවන් කිරීමෙහිලා පක්ෂයේ ආදිකර්තෘවර බණ්ඩාරණායක ශ්‍රීමතාණන් විසින් නායකත්වය දුන් 56 පෙරළිය තීරණාත්මක සාධකයක් විය. ඉනික්බිති, හැත්තෑවේ සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවේ නායකත්වයෙන් ලංකාව ජනරජයක් බවට පත් වීම මෙන්ම අලුත් ආර්ථීක හා විදේශ ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වාදීම මෙරට ඉතිහාසයේ කේන්ද්‍රීය හැරවුමකි. පුරවැසියාට ඉවසීම පුරුදු වුවත්, දේශපාලනඥයාට බලය ලබා ගැනීමට ඇති නොනිම් කලබලය නිසා හැත්තෑවේ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිය ආණ්ඩු පෙරළිය සමග අතරමග නැවතුණත්, අදද පශ්චාත් 77 ක්‍රමය විසින් නිර්මාණය කළ සමාජ ඛේදවාචකය අප හමුවේ පෙන්නුම් කරන්නේ, එදා ශ්‍රීලනිප තේරීමේ ඇති වටිනාකම හා දූරදර්ශී බවයි. 94-2001 පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුව, 2004-2015 සන්ධාන ආණ්ඩුව යන ඒවාද ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය කොදු නාරටිය බවට පත් කර ගනිමින් නිර්මාණය වූ ආණ්ඩුය. යුද්ධයේ නිමාව, යටිතල පහසුකම් සංවර්ධනයේ කූඨප්‍රාප්තිය, ලෝකප්‍රජාවගේ විශ්වාසය තහවුරු කර ගැනීම, ආණ්ඩු යහපාලනය හා ප්‍රජාතාන්ත්‍රවාදය මූලික කරගෙන රට පාලනය කිරීමට හුරු කිරීම ආදිය ශ්‍රීලනිපයේ නායකත්වයෙන් රටට දායාද වූ දේ අතර සමහරකි. එපමණක් නොව, කුලල්කාගන්නා පක්ෂ දේශපාලනයට තිත තබා අදද සම්මුතිකව ආණ්ඩු කිරීම රටට හුරු කරන යහපාලන ආණ්ඩුවේද සර්ව සම හවුල් කරුවා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයයි. කලින් කලට විවිධ දේශපාලන පක්ෂ හෝ කණ්ඩායම් සමග එක්ව ජාතියේ උන්නතිය වෙනුවෙන් රාජ්‍ය පාලනය මෙහෙයවීමට සමත් වූ එකම පක්ෂය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පමණි. තනි පක්ෂයක් ලෙස රාජ්‍ය බලය ඇල්ලීම වෙනුවට, පොදු කණ්ඩායමක් ලෙස රාජ්‍ය පාලනය කිරීම කෙරෙහි ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය එදා සිටම වැඩි නැඹුරුවක් දැක්වූ බවට එය කදිම සාක්ෂියකි.

අනෙක් අතට ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය යනු අභ්‍යන්තරිකව මෙන්ම භාහිරවද මෙරට ඇති වැඩිම ප්‍රජාතාන්ත්‍රීය ගුණාංගයන් ආරක්ෂා කරන්නා වූ පක්ෂයයි. ඇතැම් පක්ෂ පවුල් භූදලයට, පාරම්පරික උරුමයට, වලව්වෙන් වලව්වට මාරු වෙද්දීද ඇතැම් ඒවා පණ නැසෙන තුරු නායකයින් නායකයින් ලෙසම පවත්වාගන්නට උත්සාහ කරද්දීද, අවස්ථානෝචිත උපක්‍රමයන් ලෙස පක්ෂයේ ඉහළ සිට පහළටම කිසි විශේෂයකින් තොරව සිය පාක්ෂිකයින්ට පක්ෂයේ වගකීම් වල අයිතිය ලබා දුන්නේ ශ්‍රීලනිපයයි. පොළොන්නරුවේ ඇල්බට් සිරිසේනගේ පුතාටත් හම්බන්තොට ඩී.ඒ. රාජපක්ෂයේ පුතාටත්, පක්ෂයේ නිර්මාතෘ හොරගොල්ලේ බණ්ඩාරණායකගේ පවුලේ අයට මෙන්ම පක්ෂයේ නායකත්වයට පත් වීමට දොරගුළු විවෘත වූයේ ඒ නිසාය. ශ්‍රීලනිපයේ බිහිවීම කොළඹින් සිදුවුවත් ශ්‍රීලනිපයේ හදවත තිබුණේ ඩාලිපාරේ, අරලියගහ මන්දිරයේ හෝ ජනපති මැදුරේ නොව, කොළඹින් සැතපුම් ගණනක් දුරින් පිහිටි ප්‍රත්‍යන්ත ජනපදවලය. ශ්‍රීලනිපයේ වැඩිම ඡන්ද පදනම ඇත්තේද පක්ෂ ප්‍රතිපත්ති කෙරෙහි වැඩියෙන්ම විශ්වාසය තබන්නේද ඒ වැසියන්ය. සුළු පිරිසක් දෙස පමණක් බැලූ ටයිකෝර්ට් දේශපාලනයේ ඇසට නොගැටුණු රටේ සාතිශය බහුතර කොටසට සරණ වූයේ රෙද්ද බැණියම ජාතික ඇදුම ගම පන්සල-පල්ලිය-කෝවිල පාසල විශ්වවිද්‍යාලය මුල් කරගත් සමාජ සාමූහිකයක් වූ ශ්‍රීලනිපයයි. ශ්‍රීලනිපය, සියලු ජාතිවල, ආගම්වල, කුලවල, පාටවල මිනිසුන්ට සෙවණක් දුන්නේය. ඔවුන්ට පක්ෂය තුළ හඩක් දුන්නේය. පනස් දෙකේ ඡන්දයේ දී ආසන නවයක් දිනා සිය ගමන ඇරඹූ පක්ෂය විධායක ජනාධිපතිවරුන් තිදෙනෙක්, අගමැතිවරුන් දස දෙනෙක් ඇතූළු රටට නායකත්වය දෙන, දුන් සහ දිය හැකි නායකයෝ සිය ගණනක් දසතින් නිර්මාණය කරමින් රටේ ප්‍රධානතම දේශපාලන පක්ෂයක් බවට පත් වීමට සමත් වූයේ, මේ දුරදක්නා සහ නම්‍යශීලී ප්‍රතිපත්ති ශ්‍රීලනිපය විසින් අනුගමනය කළ නිසාය.

කෙසේ නමුත්, ඇතැම් කාලවලදී ආණ්ඩු බලය තිබියදී පවා පක්ෂය අමතක කර පුද්ගල කේන්ද්‍රීය දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයන් ක්‍රියාත්මක නොවූ බවද කිව යුතුය. පක්ෂ කාර්යාලයට කුඩම්මාගේ සැලකිලි දෙමින් තම නිවස මූලික කර ගනිමින් බලය නිර්මාණය කිරීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස පක්ෂයේ ඇතැම් සැලකිය යුතු වටිනාකම් හා අගයන් යටපත් නොවූයේම නොවේ. පක්ෂයේ තාවකාලික භාරකාරත්වය ඉක්මවා ගොස්, සින්නක්කරයටම ලියාගන්න යත්න දැරූවෝ නැත්තේම නැත. අද, ශ්‍රීලනිපය සිය 67 වන ජන්ම දිනය සමරන්නේ මේ සෑම අභියෝගයක්ම උපේක්ෂාවෙන් දරාගෙන සිටි, දේවදාර මහා වෘක්ෂයක් මෙනි. බාධක කම්කටොළු කොතෙක් හමුවේ වුවද පක්ෂයේ ශක්තිමත් අඛණ්ඩ පැවැත්මට හේතුවද එයයි.

පසුදා උපන්, මෛත්‍රී

වත්මන් ජනාධිපති හා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා, ගම්පහ යාගොඩදී උපත ලබන්නේ ශ්‍රීලනිපය ඉපදී පැය කිහිපයක් පමණක් ඉක්ම ගිය පසුවය. ශ්‍රීලනිපය නමැති ළදරුවා උපන්නේ යැයි රටපුරා පණිවිඩය යන විට, ඒ සතුටු පුවත සමග සිරිසේන පවුලේ කොල්ලෙක් උපන් බවත්, ඔහුට මෛත්‍රීපාල නමින් නම් තබන බවටත් වන පණිවිඩයද සතුටු පුවතක් ලෙස ගම්තුලානේ පැතිරිණි. ශ්‍රීලනිප උප්පත්තියෙන් එක් රැයක් ඇවෑමෙන් උපන් ඒ කුලකුමරුවා ඉන් වසර 64ක් ඇවෑමෙන් පක්ෂයේ ජයග්‍රාහී නායකත්වයට පත්වීම දෛවෝපගත සිද්ධියකි.

තරුණ මෛත්‍රී, පළමුව කොමියුනිට්ස් වාමවාදී දේශපාලනයත් දෙවනුව ඉතා කෙටි කළකින්ම මැදමාවතේ ශ්‍රීලනිපයේ දේශපාලනයත් සිය දේශපාලන දර්ශනය ලෙස තෝරා ගත්තේය. දිගුකාලීන අරගලයක හා මහපොළවේ දමාගත් ශක්තිමත් පාදමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 89 පොළොන්නරුවේ මන්ත්‍රී ලෙස පාර්ලිමේන්තු එන මෛත්‍රී 94 උප ඇමතිකමකටත්, 97 සිට නේකවිධ ඇමතිකම් වලටත් හිමිකම් කීවේය. තරුණයෙක් ලෙස තරුණ ගැටළු ගැනත්, ගොවියෙක් ලෙස ගොවි ගැටළු හා කෘෂිකර්මය ගැනත්, ජාතික නායකයකු ලෙස මැතිවරණ, ජාතික ප්‍රතිපත්ති, ආර්ථික තෝරා ගැනීම්, ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනය වැනි විෂයන් ගැන මෙන්ම පරිසරය, යුද්ධය, මනුෂ්‍යත්වය, ජාත්‍යන්තර සබදතා වැනි පුළුල්ව විහිදුණු විෂයන් ගැන කතා කිරීමට එදා සිටම නොපසුබටව මෛත්‍රී පාර්ලිමේන්තුවේ නැගී සිටියේය. පාර්ලිමේන්තුවෙන් එළියට පැමිණ ජනාධිපති පුටුවේ වාඩි වන තෙක් ගෙවුණු 26 වසරේම ඔහු විපක්ෂයේ සිටියේ අට අවුරුද්දක් පමණි. මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ජනරජයේ ජනාධිපතිධුරයට පත්වන්නේ එදා මෙදා තුර ඇමතිකමකින් ඩබල් ප්‍රමෝෂන් ලබා ජනාධිපති වූ පළමු ශ්‍රී ලාංකිකයා ලෙස ද සාම්ප්‍රදායික හා දීර්ඝකාලීනව ස්ථාපිතව තිබූ පක්ෂයක් නොවන පක්ෂයක් නියෝජනය කරමින් එම ධුරයට පත් පළමු ශ්‍රී ලාංකිකයා ලෙසයි. පක්ෂ දේශපාලනයට සින්න වී තිබූ රජකමේ වැඩවසම් අයිතිය බිද දැමුවේ, පොළොන්නරුවේ මෛත්‍රී ය.

ගහකොළ සතා සිව්පාවා, ඇළ දොළ ගංගා, වැව් කුඹුරු සමග හුස්මගත් මෛත්‍රී, සිය පාර්ලිමේන්තු ජීවිත කාලයෙන් වැඩි කාලයක් හා ශ්‍රමයක් කැපකළේ තමන් සමග හුස්මගන්නා තමන්ගේ පංතියේ තමන් වාගේම මිනිසුන්ගේ මූලික අවශ්‍යතා වෙනුවෙනි. කොතෙකුත් බාධක තිබුණත් ගොවියාගේ කුඹුරට වතුර ටික රැගෙන යාමේ සිහිනය, අත්නොහළ වීර්යයෙන් යථාර්ථයක් කර ගන්නේ ඒ නිසාමය. සරුසාර ගොවිතැනක්, සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවිතයක්, අතමිට සරු දිවිපෙවෙතක්, එදාවේල සංවර්ධනය වෙනුවට දුරදක්නා තිරසාර සංවර්ධනයක්, මත්ද්‍රව්‍ය දූෂණය භීෂණය නොමැති සාමකාමී හා සංසිදුණු රටක් යනු ඔහුගේ නිරන්තර අපේක්ෂාවයි. බලයත්, බලය වෙනුවෙන් කරන දේශපාලනයත් වෙනුවට මනුෂ්‍යයාත් මනුෂ්‍යත්වය වෙනුවෙනුත් කරන දේශපාලනයත් යන්න මෛත්‍රීගේ ප්‍රතිපත්තියයි. එය පොළොන්නරුවේ ඡන්ද කරද්දී මෙන්ම පොළාන්නරුවේ මන්ත්‍රීකම කරද්දීද ඔහු ඔප්පු කළේය. එසේම, අද ජනාධිපතිකම් කරද්දීද ඔහු එය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරමින් සිටියි.

කෙසේ නමුත්, මෛත්‍රීගේ මේ උපන්දින සැමරිල්ල ගැන නම් අපට ප්‍රශ්නයක් ඇති බැව් කිව යුතුය. අද තමන්ගේ උපන්දිය බව ජනාධිපතිවරයාට ගණනක්වත් නැත. පාරවල් පුරා චිරං ජයතු, ශ්‍රී සුබ උපන්දිනයක් වේවා, රජුනි දිනේවා දිගුකල් වාගේ පුවරු නැත. අඩුම ගාණේ පත්තරවල, රූපවාහිනී වල රට කරවන රජුන්ගේ උපන්දිනය බවට වන පණිවිඩ නැත. උදේට දානයක්, දවාලට කාර්රේස් එකක්, සවසට පාටියක් සහ රාත්‍රියට සුපිරි පන්නයේ සංගීත සංදර්ශනයක් නැත. ජනපතිගේ උපන්දිනයට කියා ඇමතිලා නේකනේකවිධ උත්සව සංවිධාන කර නැත. මෙවැනි දියාරු වී ගිය උපන්දින සැමරිල්ලක් රජෙකුට ඔබින්නේ නැත යන්න බොහෝ රටවැසියන්ගේ හැගීමයි. මිනිස්සුන්ට තමන්ට ජනාධිපතිවරයෙක් ඉන්නා බවත්, ඔහු අපව පාලනය කරන බවත්, ඔහු මාර පොරක් බවත් හැගෙන්නේ රජ්ජුරුවන්ගේ උපන්දින කේක් ගෙඩියෙක් ඔළුවට ගැසූ විට පමණි. රට ගිලුණත්, ජනපති චූන් එකේ සිටිය යුතුය. එසේ නොවන්නෝ, නෝන්ජල්කාරයින් යැයි ජනතාවට සිතේ. එහෙයින්, මේ අවුරුද්දේ නැතත් ලබන අවුරුද්දේවත් රටට දැනෙන්නට උපන්දිනය සමරමුයැයි යෝජනා කරමි.

67 සමරන ආදරණිය පක්ෂයට සුබ පතමි. ජනපතිතුමනි, සුබ උපන්දිනයක් සර්.

Bharatha Prabhashana Thennakoon
Resa Newspaper - රැස පුවත්පත
2018-09-03