Wednesday, April 4, 2018

කරන දේ නොකීම සහ කියන දේ නොකිරීම



[Resa Newspaper - රැස පුවත්පත අද 'තුමනි' තීරුව • පිටුව 10]

අලුත් ආණ්ඩුව පත් වූ දා සිටිම තිබුණේ රටේ නැති රාජකාරීන්ය. ඒවාගෙන් බොහෝමයක් එදාවේල ගැට ගසා ගැනිම සදහා නිර්මාණය වූ හෝ නිර්මාණය කළ ඒවා මිසක්, සාතිශය බහුතර ශ්‍රී ලාංකික පුරවැසියන්ගේ හෝ රටේ ඉදිරි ගමන වෙනුවෙන් පයිසයක තරම්වත් වැදගැම්මක් නොතිබූ ඒවාය. ඊළග ජනාධිපති ඡන්දය සහ ඊට අදාල අපේක්ෂකයින් ඉන් එකකි. කාලයෙන් කාලයට එන අලුත් අගමැති කෙනෙක් තෝරා ගැනීමේ ප්‍රශ්නය ඒ වාගේම තවත් එකකි. මේ හැරුණු විට උදේට එකක් දවාලට එකක් සහ රාත්‍රියට තවත් එකක් වශයෙන් වේලෙන් වේලට මෙවැනි ඒවා පැමිණියේය. ආපසු ගියේය. මුහුදු රළ වාගේ මේ චක්‍රය අදත් එසේම සිදු වේ. අගමැතිට එරෙහි විශ්වාසභංග කතාවද අනෙක් ඒවාට වඩා තරමක් උස නමුත් පෙර වාගේම හුදු රැල්ලක් පමණක් බව ජනතාවගේ හැගීමයි. පෙනෙන්නට ඇත්තේද එයයි.

කෙසේ නමුත්, මේ ආණ්ඩුව පත් වූ දා සිටම කියන දේ නොකිරීම සහ කරන දේ නොකීම ගැන එල්ල වන චෝදනා තෙරක් නොපෙණෙන තරම්ය. ඒවා මැතිවරණ පොරොන්දු ලේඛන වල ඇති දේ සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම, ඉන් පසුව කලින් කලට මතු වූ විවිධ කාරණා සම්බන්ධයෙන්ද තත්ත්වය එසේමය. අනෙක් අතට ඡන්දයේදී සිදුවූ තද දිගැස්මෙන් පසු ආණ්ඩුවේ පාර්ශවයන්ද වේදිකාවක් වේදිකාවක් ගාණේ කීවේ අපි කරන දේවල් මිනිස්සු දන්නේ නැති බවයි. අනෙක් පැත්තෙන් පුරවැසියන් කීවේ, ‘කරපුවා අපි දැනගන්න නම් ඔයාලා කියන්න එපැයි’ කියාය. කරුණු කාරණා කෙසේ වුවත්, කියන දේ නොකිරීම සහ කරන දේ නොකීම ආණ්ඩුවේ ජනප්‍රියත්වය හෝ ප්‍රසාදය සම්බන්ධයෙන් වන ප්‍රස්තාරය පල්ලම් බැසීමට හේතු වාසනා වූයේය.

ආණ්ඩුව විසින් සිදු කළ බොහෝ සංවර්ධන ව්‍යාපෘතිවල, ප්‍රගතිශිලී තීරණ ගැන මෙන්ම විවිධ තීන්දු ගැනීමෙන් අත් වූ සාධනීය ප්‍රගතීන් සම්බන්ධයෙන් තේරෙන සිංහලෙන් ජනතාවට කියා ගන්නට ආණ්ඩුව අසමත් විය. එක්කෝ, ඉස්තාලය වසන විට අස්සයා බොහෝ පිමි පැණ දුවා අවසන්ය. අලුත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් පිළිබද සංවාදය, ආගමික හා ජාතිකත්ව සම්බන්ධ කාරණා ආදී සෑම කුදුමහත් කටයුත්තකදීම මේ අවුල අපි දුටුවෙමු. එසේ නොමැතිනම්, තමන්ගේ වැඬේට අදාල ක්‍රෙඩිට් එක ලබා ගැනීමට එක්කෝ ආණ්ඩුවට වුවමනාවක් තිබුණේ නැත. නැතිනම් ඊට අසමත් විය. ඇස්පණාපිට පුරන් වූ හෝ යෝජනාවක් හැර පස්පිඩැල්ලක්වත් කපා නොතිබූ ව්‍යාපෘති පරිසරයන් සාර්ථකව අවසන් කර අස්වැද්දූ ආණ්ඩුව කුඹුරෙන් ගොඩට එන්නට පෙර එහි කීර්ති ප්‍රශංසා අස්වැන්න වෙනත් පාර්ශවයක් විසින් ඩැහැ ගෙන තිබුණේය. මොරගහකන්ද, රාජගිරිය ගුවන්පාලමේ සිට ලෝටස් වටරවුමේ වතුර මල දක්වාම වූයේ එයයි.

එපමණක් නොව, උපයන විට ගෙවිය යුතු ආදායම් බද්ධක් පිළිබද මාධ්‍ය තුළ මෙන්ම බස් කෝච්චිවල හා හන්දිවල ලොකු හාහූහවක් පසුගිය සතියේ ඉපැදුණේය. දින කීපයක් ගෙවුණත්, සාමාන්‍ය ජනතාවට තේරෙන භාෂාවෙන් සිදු වූයේ කුමක්දැයි පැහැදිලි කිරීමට ආණ්ඩුව අපොහොසත් වූ බව අප දුටුවේය. ඒ වෙනුවට හිතමිත්‍රාදීන් අතින් සිදු වුණේ, උඹේ පඩිය කීයද අසමින් කොලොප්පම් කිරීමක් පමණි. එදා අද සහ හෙට අයබදුවල උච්ඡාවචනයන් ගැන සරල වගුවක්වත් ජනතාවගේ දැනගැනීම පිණිස ප්‍රසිද්ධ වූ බව අප නොදැක්කෙමු. ඒ නිසාම ඒඒ අය තමතම නැණ පමණ හා වාසි පමණ ඒවා විග්‍රහ කර සමාජගත කළේය.

එය එසේ වූයේ ඇයිදැයි ස්වයං විවේචනයකට යන්නට පවා දැන් කාලය ගෙවී ගොස් වැඩි තරම්ය. නමුත් එය එසේ වූයේ කෙසේදැයි කල්පනා කිරීම දේශපාලනික වාසි අවාසි අරඹයා නොව, අනාගතයේදී අතීතය පිළිබද විමසිලිමත්වන අයගේ හුදු දැනගැනීම පිණිසවත් ලෙහා තැබීම වටිනේය.

වත්මන් ආණ්ඩුව පත්වූ දා පටන්ම වේලෙන් වේලට අලුත් වන බල දේශපාලනික මාතෘකා කරළියට පැමිණි බවත් ඒ වේගයෙන්ම ආපසු ගිය බවත් ඉහතින් කීවෙමි. ඒ බොහෝමයක් මුලින් මුලින් ජනතාවගේ උනන්දුව ඇති කළ හා කුකුෂ වර්ධනය කළ මාතෘකා වුවත් අද වන විට බල දේශපාලනය සම්බන්ධයෙන් කොළඹ ටවුමේ ඉදිවන කතාසාප්පු සහ ඇති වන රථ පෙළපාලි ගැන මුළු රටේම දහපහළොස් දහසකට හැර පොදු ජනතාවට කිසි උනන්දුවක් නැති බවක් පෙණෙන්නට ඇත. බල දේශපාලන සෙල්ලම් ගැන ජනතාව උනන්දුය. නමුත්, ඕනෑම දෙයක් ඕනෑවට වඩා ඕනෑම නෑ න්‍යාය අනුව දැන් නම් මිනිසුන්ට ඇති කරන්නේ දරුණු හිසරදයක් හා වෛරයකි. පළමුව උද්යෝගීවත් දෙවනුව සාමාන්‍යබවකිනුත් ඇති වූ මේ බල දැගලිල්ල දැන් සම්පූර්ණයෙන්ම සමාජ ප්‍රහසනයකි. දවාලේත් නිල් සහ රතු ලයිට් පත්තුවෙන වාහන කොළඹ නගරයේ තැන තැන පිස්සුබල්ලන් සේ සීසීකඩ දිවීම දෙස මිනිස්සුන් බලා සිටින්නේ අප්‍රසන්න බවකිනි.

පාලකයින් හා නායකයින් ප්‍රහසනයක කොටස්කරුවන් වී, ඒ ප්‍රහසනය තමන් විසින් ෆුල් සීරියස් ගෙන දුවන විට ජනතාවට සීරියස් වී ඇත්තේ ආණ්ඩුව කරන දේ සහ කියන දේය. ජනතාවගේ සීරියස් ප්‍රශ්නයට උත්තර දීම වෙනුවට ආණ්ඩුව ජනතාවට විහිළු සැපයීම පමණක් දක්නට ඇත. එහෙයින්, අද සවස ප්‍රතිඵලය කුමක් වුවත් හෙට දවසේ ජනතාවගේ සීරියස් තීරණ ආණ්ඩුවට දරා ගැනීම පහසු නොවනු ඇත.

No comments: