Wednesday, May 9, 2018

"එන්ජිම වෙනමත් චැසිය වෙනමත් දුවන වාහනයක්.."



එන්ජිම වෙනමත් චැසිය වෙනමත් දුවන වාහනයක් වෙතොත්, පිම්මක් දෙකක් පණිනවා හැර ඒ වාහනයට වෙන ලොකු ගමනක් නැත. රටවැසියා වෙනමත් පාලකයන් වෙනමත් දුවන රටකටද අත්වන්නේ එවැනිම ඉරණමකි. බැලූ බැල්මට දැන් අපේ රටට සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ චැසිය වෙනමත් එන්ජිම වෙනමත් දුවන වාහනයක භූමිකාව රග දැක්වීම යැයි කවරෙක් හෝ කීවොත්, එය එසේ වන බව ඔප්පු කිරීමට දරන වෙහෙසට වඩා එය එසේ නොවන බව ඔප්පු කිරීමට වැඩි ශ්‍රමයක් හා කාලයක් නාස්ති කිරීමට සිදු වනු ඇත.

මැයි දිනයේ දී වත්මන් පාලකයින් මෙන්ම නායකත්වයට පත් වීමේ විභවයක් සහිත පුද්ගලයින් හා ඔවුන්ගේ කදවුරු විසින් සිදු කළ කතා සමූර්ණයෙන්ම හෝ වැදගත්ම කොටස් යැයි වෙන් කළ පෙන්වූ කොටස් අසන්නට අවස්ථාව ලැබිණි. ඒවා යළි යළිත් අසන්නට හැකිනම් ඒ අතරින් බොහෝ අදහස්, ගැම්මෙන් කියන විට ඉහළ උද්‍යෝගීභාවයක් තිබුණත් වෙන් කර රවුම් කර ගත් විට කිසි තාර්කිකබවක්, විද්‍යාත්මකභවක් හෝ තාක්ෂණිකභාවයකින් පමණක් නොව වෘත්තීයභාවයෙන්ද තොර බව වැටහෙනු ඇත. සමහර ඒවා හාන්ස් ක්‍රිස්ටියන් ඇන්ඩර්සන්ගේ සුරංගනා කතා පරයයි. තවත් ඒවා සංග්‍රාම සාහිත්‍යයේ එන සියලු කව් ගී පැදි පරයයි. තව සමහරුන් වේදිකාවට වී මිස්ටර් බීන්ලාට, චාලි චැප්ලීන්ලාට හඩ කවා ඇත.

රටේ ක්‍රියාත්මක සියලු රූපවාහිනී නාලිකා වලත් මුද්‍රණය වන සියලුම පුවත්පත් වලත් පළමු පිටුව වෙන් වී ඇත්තේ යටකී පාලක ආතල් වෙනුවෙන් වුවත්, ඉන් එපිට සමස්ත ඉඩම වාගේ වෙන් වී ඇත්තේ ජනතා ශෝකාලාප වෙනුවෙනි. එක්කෝ පාලම් නැත. එක්කෝ පාසල් නැත. එක්කෝ රස්සා නැත. ගොවියන්ට පහසුකම් නැත, නිෂ්පාදකයන්ට මිලක් නැත, පාරිභෝගිකයින්ට පහසු මිලට බඩු නැත, උපයන මුදල ජීවත් වීමට ප්‍රමාණවත් නැත, මිනිස්සු නැති බැරි කමට හොරා කති, තවත් අය රස්සාවට මිනී මරති. ඒ අස්සේ අතරින් පතර එකෙක් ඇමතිකමක් ඉල්ලයි. තව එකෙක් වෙන තනතුරක් ඉල්ලයි. එකම පුවත්පතක පිටු හෝ එකම රූපවාහිනියක එකම ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයක් දෙස බලා සිටියදී ඒ එකඑකක් අතර ඇත්තේ සමතුලිත හෝ තැනිතලා බවක් නොවේ.

ඉහළ පහළත් අතර මනා සම්බන්ධයක් නැත. ඉහළට පහළ වුවමනාවල්වත් පහළට ඉහළ වුවමනාවල්වත් කාරණා නොවේ. ගෝචර නොවේ. සංවේදී නොවේ. කූඹියාට චූ පාර ගංගාවක් කියන්නා වාගේ හැමෝම තමතමන්ගේ දේවල් තමන්ගේ සාපේක්ෂ මට්ටමින් මිස යථාර්ථ මට්ටමින් වටහා ගන්නේ නැත. නිදහසුනක් ලෙස, වට්ටක්කා ගොවියාට වට්ටක්කා කිලෝවේ ගණන මහමෙරකි. නමුත්, විෂය භාර ඇමතිට මහමෙරක් ලෙස දැනෙන්නේ අලුත් වීඑයිට් එකක වෙනුවට පරණ කාර් එකක වෙනුවට යාමට සිදු වීමයි. ගම්මිරිස් ගොවියාගේ ප්‍රශ්නය, ගම්මිරිස් කිලෝවක මිල ප්‍රමාණවත් නොවීම වුවත් විෂය භාර ඇමතිට ඇති ප්‍රශ්නය, දැනට ඇති ගම්මිරිස් විෂයට අමතරව තව එකක් එල්ලා ගන්නේ කෙසේද යන්නයි. අනෙක් තැන්වලත් එසේමය.

වත්මන් ආණ්ඩුව බලයට පත්වූයින් පසු කැබිනට් ඇමතිවරුද ඇතුළුව සෑම ක්ෂේත්‍රයක්ම පාහේ වර්ජනය කළහ. ලෝක ඉතිහාසයේම, කැබිනට් ඇමතිවරු සාමූහිකව ආණ්ඩුවට එරෙහිව වර්ජනය කළ පළමු හෝ ඉතාම දුර්ලබ අවස්ථාවක අත්දැකීම අප අත්වින්දෙමු. යකඩ මල්ල ගැන කතාව එයනම් අනෙක් මලු ගැන කතා කුමටද. ඒ ඒ වර්ජනවල පරමාර්ථ වෙනස් වුවත් අවසන් අර්ථයෙන් ආණ්ඩුවට ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරුන්වත් පාලනය නොවන තත්ත්වයකට පත්ව ඇත. අනෙක් අතට මේ රටේ සාමාන්‍ය ජනයාට, ගොවියාට කම්කරුවාට ශිෂ්‍යයාට පමණක් කැබිනට් ඇමතිවරුන්ටත් කප්පරක් ප්‍රශ්න ඇත. නමුත්, මෙහි අවුල තිබෙන්නේ ඇමතිලා ඇමතිලාගේ ප්‍රශ්න විසදා ගැනීමට ප්‍රමුඛතාව දී ඒවා විසදා ගැනීමට දින සති මාස ගණන් දත කද්දී සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගේ ප්‍රශ්න කන්නෙන් කන්න වැඩිවර්ධනය වෙමින් ඉස්සරහාට යාමයි. ඔය කියන හැම ඇමති කෙනෙකුට හිත හදාගෙන ජනතාවගේ ප්‍රශ්න දෙස බලන්නට වෙලාව එන්නේ සාරාසංඛ්‍ය කල්ප ලක්ෂයක් හෝ පෙරුම්පුරා තමන්ගේ හිතුමනාපයට පාලනය කළ හැකි රාජ්‍යයක නායකත්වයට පත් වූ පසුව බව නම් නිසැකය. එතෙක් අප ඉවසා සිටිය යුතු වනු ඇත.

චැසිය වෙනමත් එන්ජිම වෙනමත් දුවනවා පමණක් නොව, දැන් ඒ චැසියේ අන්කොන් එහෙමෙහේ වැදී චැසිය ඇත්තේ අද වීය. එවැනි පසුබිමක් තුළ කවුරුන් කවුරුන් හෝ නූල් ඇද අලයිමන්ට් තියන්නට උත්සාහ කිරීම මොනතරම් දුරට සාර්ථක වෙයිදැයි අප නොදනිමු. කෙසේ නමුත්, අවසන් මාස දහඅට ගෙවෙමින් තිබෙන කාලයේදීවත් තවුසන් ටෝක් සිහින සැබෑ කර ගැනීම වෙනුවට එදාවේල ගොඩ දමා ගැනීමටවත් සිත් පහළ වන්නේ නම් යෙහෙකි. නොඑසේනම්, සුවිසල් සිහින මැද රටවැසියෝ සිහිසුන්ව ඇද වැටී සිටිනු ඇත. 

No comments: